Sinds een goeie week zijn de wegbermen versierd met kleurige surfvlaggen met de gefotoshopte kop van Joke Schauvliege er op. Welke boodschap de uittredend minister ons wil meegeven is me nog steeds niet duidelijk. Ik weet echt niet waarom Joke naast de weg staat te flapperen. Overigens, telkens ik de naam Joke hoor moet ik spontaan denken aan het overbekende liedje … en krijg de onweerstaanbare drang om neutronenbommenstickers op m’n nieuwe tas te gaan plakken. Sedert een paar maanden heb ik een nieuwe collega, jawel, Joke. Of de stickers nog op haar tas plakken heb ik nog niet durven vragen. Ze zou m'n mopje waarschijnlijk niet begrijpen wegens te jong. Geboren lang na de anti-rakettenbetogingen van de jaren ‘80. Die generatie heeft, gelukkig voor hen, niets van doen met WO I en II. Ze kennen de oorlog slechts uit vage verhalen en stereotiepe geschiedenislessen op school. Om de broodnodige herinnering levendig te houden worden we sinds begin dit jaar overstelpt met nieuws, duiding, informatie over de Grote Oorlog van ‘14-’18. Precies honderd jaar geleden begonnen en tot volle bloei gekomen in Flanders Fields where poppies grow. Vorige week is trouwens de grootse musical ‘14-’18 in première gegaan.
Maar misschien wordt het romantische plakken van neutronenbommenstickers binnenkort weer bittere noodzaak. In Oekraïne wordt, zo lees ik vandaag, de kiem gelegd voor WO III. Ach ja, zo’n vaart zal het wel niet lopen. Op 9/11 zelf, nog voor het stof was neergedwarreld, beweerde de eminente doch onbezonnen Mark Eyskens ook dat WO III voor de deur stond.
Alle geschiedenislessen en herdenkingsevents ten spijt, de mensheid blijkt er weinig van opgestoken te hebben. De Poetins en Obama’s van deze wereld, en zij niet alleen, laten de jongste weken geen kans onbenut om elkaar verwijten naar het hoofd te slingeren of bedreigingen te uiten. Zolang niemand het in z’n hoofd haalt op de rode knop te drukken zal een nieuwe grote oorlog wel altijd enkel in de hoofden van doemdenkers als Mark Eyskens bestaan. Mocht het toch zover komen dan zal de periode 1914-2014 de geschiedenisboeken ingaan als de eeuw tussen twee wereldoorlogen. Over honderd jaar zullen dan weer plechtige herdenkingen gehouden worden. Het is te hopen dat er dan niet opnieuw neutronenbommenstickers geplakt moeten worden.
Laat Joke nog maar even flapperen langs de kant van de weg. Niet dat zij de geschiedenis een andere wending kan of zal geven. Maar ze kan ons eraan herinneren dat het steeds nuttig blijft om uit de keuken te komen en stickers te plakken tegen bommen en granaten, waar ook ter wereld.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten