Een hele week lang is het door ieders strot geramd! Al van voor zeven uur 's ochtends op de radio , de hele dag door, op alle duidings-, infotainment-, cultuur- en muziekprogramma's, en niet te vergeten de nieuwsuitzending op ieder half en heel uur, tot en met het laatavondjournaal op televisie toe, werd het je rond de oren gekletst. Zelfs de rondjesdraaiende en ter plaatse trappelende Johan Vande Lanotte moest zelfs de voorpagina's van menige krant afstaan. De Holland-Belgium bid en de verkiezing van de gastlanden voor de FIFA wereldbeker voetbal van 2018, en ook een klein beetje van 2022, waren deze week niet uit de media te branden!
Tot in den treure en tot spijt van wie het benijdt werden de pro's en de con's van de gemeenschappelijke kandidatuur van België en Nederland voor het WK van 2018 uitvoerig uit de doeken gedaan. De kansen werden afgewogen ten opzichte van de andere kandidaten: Engeland, Rusland en de Iberische twee-eenheid Spanje en Portugal. Het viel trouwens op dat er consequent over de Belgische troeven werd gepraat en dat er op geen enkel moment sprake was van enige communautaire onenigheid. Naar goede gewoonte dichtte onze media de eigen kanditatuur in eerste instantie weinig kansen toe. Wie kiest er nu ook voor een dwerg? Onze stadions zijn niet klaar, de infrastructuur laat te wensen over en de politiek geeft te weinig garanties. Oh ja, de FIFA moest hier ook nog belastingen betalen en de hoge voetbalomes kregen geen eigen rijstrook. Dan was het met topfavoriet Engeland wel even anders. Een technisch perfect dossier met prachtige stadions ter beschikking. Of Rusland, waar geld en politieke steun blijkbaar geen probleem zijn. Spanje en Portugal hadden blijkbaar enkel de zon als voornaamste troef. En het feit dat ze bijna failliet zijn, zodat de rest van de wereld goedkoop op vakantie kan tijdens de mundial.
Uren zendtijd op radio en TV en kilo's krantenpapier zijn verspild aan dit nieuwsitem. Interviews met de voor niets anders dan marketingdoeleinden ingehuurde vedetten zoals Paul Van Himst, Ruud Gullit, Johan Cruyff en, godbetert, Jean-Marie Pfaff, moesten bij de bevolking van de lage landen de vonk doen overslaan. Wat minstens bij mij zeker niet gelukt is.
Donderdag was het dan zover! Verkiezingsdag. Opeens leken de kansen van de Lage Landen gestegen. Zeker na de weinig subtiele zelfvernietigende kritiek in de Engelse media aan het adres van de FIFA en het op het laatste moment gecancelde bezoek van Poetin. Na de originele en sprankelende ultieme presentatie van Holland-Belgium begonnen sommigen al te dromen. Koud was dan ook de douche toen korte tijd later toch Rusland als winnaar uit de bus kwam.
Onmiddellijk na de bekendmaking en terwijl de Russen hun overwinning nog aan het vieren waren met zelfgestookte wodka, kwamen de kritiek en de beschuldigingen al op gang. De FIFA had gekozen voor het geld en Rusland is corrupt. De Belgische joernalisten deden en doen vrolijk mee. Als dat geen staaltje hypokrisie is! Hoe durft de FIFA voor geld te kiezen? Maar, was één van de belangrijkste argumenten om het WK naar onze contreien te krijgen niet de economische meerwaarde? In 't Vlaams: voor 't geld? Waarom mogen wij het wel voor 't geld doen en anderen niet? Dat moet iemand mij eens uitleggen. Dat de internationale voetbalbond geld wil verdienen aan hun eigen WK zou verwerpelijk zijn maar als wij geld kunnen verdienen aan datzelfde WK is het allemaal OK. Het spijt me wel, maar de logica ontgaat me helemaal. En nu Rusland als winnaar uit de bus gekomen is, zou dit land corrupt zijn? Niet dat we dat in twijfel trekken maar corruptie wordt gepleegd voor de verkiezing, niet erna. Dus als Rusland nu van corruptie wordt beschuldigd, zou dat ook moeten indien Rusland niet gewonnen had. Vraag is alleen of er dan een haan zou geweest zijn die ernaar kraaide. Als de klokkenluiders een uur na de bekendmaking van de winnaar weten dat die corrupt is, wisten ze dat ook vooraf. En als ze dat wisten hadden ze dat bekend moeten maken zodat de kandidatuur onontvankelijk kon worden verklaard. De klokkenluiders hebben dat niet gedaan, dus, ze wisten het niet. En ze wisten het ook niet na de bekendmaking, en ook nu nog niet. Het is dus je reinste fantasie, een cowboyverhaal! Ontsproten uit de gefrustreerde breinen van joernalisten uit de verliezende landen. En daar moeten wij dan een hele week naar luisteren ... ?
Met al die heisa over de organisatie van het WK van 2018 zouden we nog vergeten dat ook de winnaar voor de editie van 2022 bekend gemaakt werd. De keuze viel op Qatar! Of all places ... . Wie verzint het? Ook nu dezelfde kritiek. De FIFA kiest voor het geld. Na de gasroebels, nu de oliedollars. Qatar ligt midden in de woestijn en is een voorschoot groot met daarop één miljoen inwoners. Inwoners die zo arm zijn als de straat, op de almachtige, stinkendrijke en wellicht corrupte sjeiks na. In de periode waarin het wereldkampioenschap voetbal meestal gehouden wordt, is het in Qatar gemakkelijk vijftig graden! Onder thermometerhut welteverstaan. Maar geen nood. De woestijnstaat staat in voor de bouw van een goeie tien volledig overdekte en geairconditionde voetbalstadions! Frigo's van 2 miljoen kubieke meter. Waar gaan ze de energie halen om die stadions op een aangename temperatuur te houden? Ondanks de zonovergoten woesternij vermoed ik dat in een oliestaat als Qatar de voorkeur aan de fossiele brandstof, die daar gewoon uit de bodem gulpt, wordt gegeven, eerder dan aan zonnepanelen. En wij maar klagen over de opwarming van de aarde.
't Is 's zomers warmer dan binnen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten