Ondanks 'global warming' maken we de strengste winter mee van het decennium. Misschien wel van meerdere decennia, al kan dat eerder gevoelsmatig zijn. Ik herinner mij de winters in de jaren '60 toen ik in het Kielpark ging spelen met de slee. De slee die trouwens nog altijd bij ons op de zolder staat. Toen lag er in de winter altijd sneeuw, was het altijd koud en had iedereen op school een bivakmuts en wanten met alleen een duim. De laatste tijd zijn we allang blij met de gedachte aan een witte Kerst.
En gelukkig maar, dat de winter een verlengstuk is geworden van de herfst. Je mag er niet aan denken wat er in België, of Vlaanderen – wat dat is niet beter -, allemaal zou gebeuren mochten we echte strenge winters krijgen! Dit jaar hebben we net voor kerstmis een kleine winterprik gehad en het heeft in januari wat gesneeuwd, OK een goeie tien centimeter. En die sneeuw is meer dan een week blijven liggen. So what? In Oostenrijk en Zwitserland ligt er elk jaar sneeuw. En zeker in Noorwegen en Zweden. En dat zijn toch landen waar onze kleine Vlaamse regio zich toch zo graag mee vergelijkt. Maar wat merken we hier, als het een paar dagen vriest?
Spoorwissels bevriezen
Bovenleidingen knappen
Een ochtendspits van 470 km
Treinen worden afgeschaft
Werknemers komen niet werken
Het strooizout raakt op
Binnenschepen vriezen vast
Vliegtuigen stijgen niet op en landen niet
Vakantiegangers stranden op de luchthaven
Daklozen wordt onderdak belooft dat er dan uiteindelijk niet is
Slachtoffers vallen door CO-vergiftiging
Vrachtwagens raken geen hellingen op
En zo kan ik nog wel even doorgaan. Kortom het hele land ligt plat. De schade voor de economie, zo kan berekend worden, is enorm. Een recessie van een half jaar gelijk. Of toch bijna. Je wil niet weten wat dat alles kost aan onze toch al lege schatkist!
En daar blijft het niet bij. Eens de vrieskou wordt verdrongen en de regenwolken de sneeuw wegspoelen, worden we geconfronteerd met de gevolgen van het winterweer. Gebarsten waterleidingen, wegverzakkingen en vooral: putten in het wegdek. Ik kan ervan meepraten. Enkele weken geleden reed ik naar de supermarkt en ontdekte te laat een grote, diepe put in de weg. Een harde klap en een geluid van loshangend rubber rond een metalen kern deden me wat verder op de oprit van een boerderij stoppen. Ik had geluk. Het was enkel mijn rechter voorband die het had begeven. Vloekend de krik uitgehaald en de kapotte band vervangen door zo'n klein 'thuiskomerke'. Dat is zo'n klein, smal en keihard opgeblazen reservewiel met een gele sticker waarop staat dat je maximum 80 km/h mag. Terwijl ik me daar in 't zweet stond te zwengelen aan de krik kwam de plaatselijke boer op klompen (letterlijk) me gezelschap houden. Na wat nieuwsgierige vragen over waar ik woonde en met wie ik getrouwd was kreeg ik het relaas van de hele familiegeschiedenis van mijn schoonfamilie te horen. Enfin, de man heeft me toch geholpen door zijn klomp tegen mijn band te zetten zodat ik de bouten van mijn wiel beter kon vastzetten.
Enkele dagen later hoor ik van collega's een soortgelijk verhaal. Blijkbaar zijn we geen alleenstaande gevallen. Op de radio hoor ik in 'De Ochtend' en bij 'Peeters en Pichal' meer dergelijke verhalen. De beschadigde wegen blijken zich niet te beperken tot kleine weggetjes in landelijke gebieden en achtergebleven stadswijken. Zelfs snelwegen blijken aangetast. De E313 tussen Antwerpen en Hasselt, vroeger bekend als de Boudewijnsnelweg, moet zelfs gedeeltelijk afgesloten worden wegens en kapot wegdek. Het gevolg: monsterfiles op vrijdagavond. De economische schade is ook nu weer niet te verwaarlozen. De dienst 'Bruggen en Wegen' zegt dat ze de situatie onderzoekt met een speciaal door ingenieurs ontwikkelde methode.
Misschien was het beter geweest die ingenieurs in te zetten voor preventief onderhoud van wegen en spoorlijnen. Daar wringt net het schoentje. Preventie vergt visie en beleid. Aan onderhoud van treinstellen, wissels, wegen moet je vooraf werken. Strooizout bestel je best in het najaar en aan onderdak voor daklozen denk je ook best niet alleen als 't vriest. Maar visie en goed bestuur stroken nu eenmaal niet met de rustige vastheid die onze regeringen kenmerkt.
--
_____________________________
Reading-tip: http://dirkvlem.blogspot.com/
Geen opmerkingen:
Een reactie posten