Op 19 juni j.l. ging ik met het vliegtuig naar Berlijn, voor zaken. Op de luchthaven constateerde ik dat de chip uit mijn digitaal paspoort was gevallen. De chip zelf zat los in mijn portefeuille. Niet helemaal gerust en met mijn vinger achteloos over de plaats waar normaal de chip moet zitten passeerde ik elke security. Gelukkig was het half 6 in de ochtend en waren de beambten nog niet of al niet meer wakker. Ook 's anderendaags, op de terugweg, had ik geen problemen om de controleposten te passeren. Op zich is dit eigenlijk niet vertrouwenwekkend. Je zal maar als terrorist door de mazen van dit net glippen.
Als goede burger, en omdat ik het noodlot niet langer wou tarten, heb ik na het weekend, op maandagmorgen, bij de gemeentelijke administratie van Lebbeke, aangifte gedaan van mijn beschadigd paspoort. De vriendelijke bediende zij dat het geen probleem was en dat ze mijn paspoort wel zou laten onderzoeken (wellicht in Brussel). Dit onderzoek zou een antwoord op de vraag geven of ik een nieuw paspoort zelf zou moeten betalen of dat dit een garantiegeval was. Ik kreeg een getypt A4'tje ter vervanging tijdelijke vervanging van mijn paspoort. Op donderdag 17 juli, meer dan 3 weken na de aangifte, kreeg ik het bericht dat de beschadiging wel degelijk onder garantie viel. Ik mocht met een pasfoto langskomen voor een nieuw paspoort, kosteloos. Eerlijkheidshalve moet ik hier toegeven dat ik in die, en de volgende, week deeltijds met vakantie was in Nederland en dus niet onmiddellijk naar het gemeentelijk administratief centrum kon. De eerste mogelijkheid daartoe was maandag, 28 juli. Ik gaf mijn pasfoto af aan de gemeentebediende die mij prompt wis te vertellen dat mijn pasfoto niet het correcte formaat had. "Kijk", zei ze tegen een collega, "hij valt uit het kadertje". De collega, duidelijk met meer ervaring, zei dat het wel kon mits wat bijplakken en bijknippen. Die hindernis was toch al genomen. Ik bleef vragend en wachtend naar de bediende kijken maar die wist me enkel nog te vertellen dat ze me wel zou verwittigen wanneer ik mijn nieuwe digitale identiteitskaart zou mogen komen ophalen. Vermoedelijk binnen een week of drie! Op mijn vraag of dat wel normaal was, bleef ze me het antwoord schuldig. Ik zei dat het toch niet kon dat ik ondertussen al anderhalve maand had gewacht op een nieuw identiteitsbewijs en dat het nu nog drie weken ging duren. Dit leek me geen voorbeeld van klantvriendelijkheid, nog van goed bestuur. De bediende vond het blijkbaar normaal en zei dat ze toch eerst moeten wachten op het onderzoek om te weten of mijn nieuwe paspoort gratis was of dat het me 12 Euro zou gaan kosten. Zij kon daar niet aan doen, vond ze. Dat was natuurlijk waar maar naar mijn mening had heeft het één niets met het andere te maken. Ze kunnen toch rustig een nieuwe identiteitskaart klaarmaken of voorbereiden terwijl het garantieonderzoek loopt. Achteraf wordt de financiële kant dan wel geregeld. Desnoods betaal ik het eerst en krijg ik het later wel teruggestort, eventueel als korting op de gemeentebelasting. Het zal me worst wezen. Toen ik vertelde dat ik anderhalve week later met vakantie vertrok naar het buitenland bleef het stil aan de andere kant van de balie. De bediende bleek te beseffen dat mijn voorlopig bewijs van aangifte enkel in België geldig is. De collega, die eerder al wat inschikkelijker bleek, kwam te hulp. Ik moest nog eventjes wachten om te zien of de nieuwe codes voor mijn digitale ID niet alsnog sneller in de bus zouden liggen. Dat gebeurde soms. Ik moest dan maar een week later terugkomen, als de codes nog niet waren gearriveerd, dan zou zij voor mij wel een afspraak maken bij het ministerie van Binnenlandse Zaken te Gent, waar ik een voorlopige, niet-digitale identiteitskaart kon krijgen die dan 2 of 3 maanden geldig is. Het kwam bij me op te vragen of de halve dag verlof die ik hiervoor moest nemen ook onder de garantie viel, maar ik kon me nog net inhouden. Volledig opgedraaid door zo'n hoeveelheid bureaucratie stapte ik in mijn auto.
Een week later had ik, uiteraard, nog geen codes in mijn postbus gevonden. Ik dus opnieuw naar het gemeentelijk administratief centrum om een afspraak te krijgen in Gent. Na een telefoontje met Gent, waaruit we leerden dat mijn A4 bewijs van aangifte niet lang genoeg geldig was, kreeg ik te horen dat ik morgen om 10.00h in Gent mijn voorlopige identiteitskaart mocht gaan halen. Voor het gemak werd op het A4'tje van een 8 een 9 gemaakt zodat de geldigheid met een maand werd verlengd! Nog één probleempje, ik had 2 nieuwe pasfoto's nodig. Gelukkig staat er in de Delhaize om de hoek een automaat waar je pasfoto's kan laten maken.
Dinsdagmorgen, bijna 2 maanden na mijn aangifte, heb ik een voorlopig identiteitsbewijs gekregen dat 2 maanden geldig is, enkel in het buitenland. Ik kan dus rustig op vakantie vertrekken. Dit voorlopige identiteitsbewijs moet wel terug op de gemeente afgeleverd worden na het verstrijken van de geldigheidsdatum of bij het ontvangen van een nieuwe en definitieve digitale identiteitskaart waarvoor België tot in de Verenigde Staten van Amerika beroemd is.
Hopelijk ligt de brief met mijn nieuwe geheime codes op me te wachten als ik terug uit vakantie ben. Bij deze is elke Belg gewaarschuwd: als je een nieuwe identiteitskaart nodig hebt, maak je vooral niet druk en neem er de tijd voor. Het komt allemaal wel goed. (hopelijk)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten