Asperges

We schrijven 15 mei 2019. Het is lente! Zo’n dag vol zon maar toch niet te warm, ritselende bladeren door een licht briesje. Echt deugddoend na een donkere winter. Op zo’n dag krijg ik dan zin in lekkere lentedingen. En wat is er in de lente lekkerder dan asperges. Op z’n Vlaams liefst - trouwens één van de weinige dingen die ‘op z’n Vlaams’ goed zijn. Ik dus naar de Delhaize om asperges. Verse natuurlijk. En Belgisch, niet ingevoerd. En verse peterselie en eitjes van scharrel minimale voetafdruk want alles is vers en lokaal. Niet dat we vegetarieërs zijn of gezondheidsfreaks, verre van, maar als het kan, waarom dan niet. Zeker als het nog lekker is ook. Mijn verbazing was dan ook groot toen ik in het groentenschap de asperges aantrof op een hagelwit isomo schaaltje en verpakt in een dichtgesmolten plastiekfolie. 

Op mijn verdere tocht door de Delhaize en de rit naar huis, in mijn salariswagen op diesel, veranderde mijn verbazing in verontwaardiging, misschien zelfs in kwaadheid. Dit kon toch niet! Tot, in mijn geheugen, vorig jaar, in werkelijkheid misschien een beetje langer geleden, kon je asperges kopen in bussels met een papiertje rond en een touwtje of elastiekje om ze bij elkaar te houden. Wat is daar mis mee? 

Thuisgekomen heb ik direct de smartphone ter hand genomen en Twitter geopend. In een tweet naar @delhaizeNL maakte ik mijn bezorgdheid over de verpakking van de asperges kenbaar, met #plastieksoep. Prompt kreeg ik antwoord van een zekere Joyce. Een mens zou van minder gaan dromen. Ze begreep dat ik het vervelend vond asperges te zien in een plastiek verpakking. Ze vroeg me welke asperges en in welke winkel ik ze gekocht had. Zo snel ik kon heb ik Joyce de gevraagde info gestuurd. Een week of twee later komt er antwoord van Joyce. Ze had het nagevraagd bij de aankoopdienst. Blijkbaar herbekijken ze de verpakking tegen het volgende seizoen. Er lopen naar het schijnt al enkele proefprojecten ivm. verkoop van asperges in bulk. Ze wachten uiteraard de resultaten af vooraleer een beslissing te nemen. Een beleefd en politiek antwoord, maar van Joyce kan ik dat aanvaarden. Ik heb haar vriendelijk bedankt voor de moeite en gezegd dat ik uitkijk naar mijn asperges en hun verpakking volgend jaar. 

Ik ben er niet van overtuigd of mij tweet de aankoop- en verpakkingspolitiek van Delhaize heeft veranderd. Maar ik geloof graag dat Joyce persoonlijk naar de chef ‘groenten en fruit’ gestapt is om te zeggen dat er mensen zijn die niet akkoord zijn met asperges op isomo schaaltjes en een plastiek zakje er omheen. En dat ze dringend meer maatschappelijk en ecologisch bewustzijn aan de dag moeten leggen. En dat die chef dan direct gezegd heeft dat dat eigenlijk wel juist was en hij het volgend jaar zou veranderen. De praktijk is gegarandeerd minder idyllisch. Maar toch, een mens moet ergens in geloven. 

En oh ja, de asperges à la Flamande waren lekker. Beetgaar, met de geprakte eitjes erover en versierd met de verse peterseliesnippers, overgoten met een botersausje. Eigenlijk moest dat geklaarde boter zijn, maar dat bleek te hoog gegrepen voor mijn culinaire capaciteiten. Ik kijk al uit naar de asperges in bulk van volgend jaar. Als ze dan even lekker of nog beter smaken dan nu, zal ik dat zeker aan Joyce laten weten.