Een dagje voor de klas

Gisteren heb ik een dagje voor de klas gestaan. In het volwassenenonderwijs. Maar eigenlijk begint het verhaal al enkele maanden vroeger. Als een goede directeur begon ik met het plannen van de schooldag. Na het zoeken naar een geschikte docent, die ik – bij gebrek aan anderen - uiteindelijk bij mezelf vond, begonnen de voorbereidingen. Ik was dus, als je het zo wil noemen, directeur met klas.

Eerst moest ik op zoek naar een leerprogramma met eindtermen. Nadat de klassenraad hierover een consensus had bereikt gaf ik als directeur aan de docent de opdracht een syllabus te schrijven en een pedagogisch verantwoorde invulling aan de cursus te geven. Tenslotte kan je het tegenwoordig niet maken om geen ervaringsgerichte onderwijsvorm aan te bieden.
Zo begon ik dus verwoed aan mijn syllabus. Aangezien je in het volwassenenonderwijs niet kan komen aanzetten met een krijtje en een bord, en ik geacht werd moderne multimedia in mijn les te integreren, begon ik aan een Microsoft Powerpoint presentatie, met de voorgeschreven template. Sla me dood maar ik kan me met de beste wil van de wereld niet meer herinneren hoeveel uren in dit werkje zijn gekropen. Ik schat het op een uur of 40 (of 48 uren van 50 minuten). Na zo’n 100 slides kon ik eindelijk ‘Bedankt voor uw aandacht’ typen in het laatste tekstveld.

Ondertussen had ik enkele deeltijdse praktijkleerkrachten aangeworven die de opdracht kregen de practica voor hun rekening te nemen. Al snel merkte ik dat daar niet veel van in huis kwam en nam dus de voorbereidingen hiervoor op mij. Enkel voor de praktische begeleiding zou ik nog beroep doen op mijn nieuwe collega’s. Gelukkig kon ik ondertussen rekenen op de gewaardeerde assistentie van een directiesecretaresse die me door de hogere inrichtende macht was aangeboden. Ze gaf me waardevolle tips en zorgde voor de nodige administratieve omkadering.

Nu alles bijna klaar was werd het hoog tijd op zoek te gaan naar studenten! Geheel in lijn met het multimedia integratieproject in het onderwijs werd hiervoor een e-mailing opgesteld en kwam er een aankondiging met online inschrijvingsformulier op de website van de al eerder vernoemde inrichtende macht. Buiten verwachting schreven zich 18 studenten in. Tegen betaling, uiteraard, ondanks het grondwettelijke gratis onderwijs.
Daags voor de cursusdag werd het leslokaal met werkhoeken klaargezet en alles uitgetest. De praktijkleerkrachten testten hun didactisch materiaal nog een laatste keer uit.
’s Anderendaags vroeg uit de veren met een eerste-schooldag-gevoel. Ik moest zeker tijdig aanwezig zijn voor de voorbewaking. Na het onthaal en de aanwezigheidscontrole begon ik aan een korte voorstelling van de mogelijkheden van onze instelling en het personeel waarna het eigenlijke educative deel kon beginnen. In mijn enthoesiasme had ik helemaal niet meer op de klok gelet. Gelukkig was er nog de inspecteur van de inrichtende macht die mij vriendelijk doch dringend verzocht af te ronden. In de pauzes voor mij geen koffie, ik had toezicht tijdens de speeltijden en lunchpauze.

Op het einde van de dag werden de cursisten verzocht een evaluatieformulier in te vullen waarna nog een korte diploma-uitreiking volgde. Na meer dan 8 lesuren met voorbewaking en toezicht werd de dag afgesloten met een korte klassenraad. De inspecteur was ondertussen al lang naar huis maar had al een datum geprikt voor een evaluatievergadering.

Mag ik nu met vakantie?